Fikir Penceresi

Sedat Işıdı

12 Mart 2010

Duyun Beni!

"Böbreğinin sesine kulak ver, onu koru"

Yaşamımız boyunca, hayatla mücadele ederiz. Kimimiz meslek sahibi olur evini geçindirmeye çalışır. Kimimiz evimizde ailemizin fertlerine, geleceklerine yardımda bulunmak için çalışırız.

Bazen üzülürüz, bazense çok seviniriz. Acıları beraber paylaştığımızda, acılarımızı azaltır, sevinçleri paylaştığımızda daha çok seviniriz. Bu mücadele ömür boyu devam eder gider. Gideceği yere kadar...

Bazen öyle anlar gelir ki Ne yapacağımızı şaşırır, şoka gireriz. Aklımız durur,beynimiz çalışmaz. Derler ya ruh gibi oluruz o anlarda.

İşte öyle anlardan birini bende yaşadım. 2000'li yıllarda, tesadüfen bir doktora gittim. Tahlil yaptırdım. (Hiç bir görünürde rahatsızlığım yokken)

-O anda, gelecekte nelerle karşılaşacağımı düşünemedim bile.

Dediler ki "böbrek yetmezliği"...

6 yıl boyunca ilaç tedavisiyle Samsun 19 Mayıs Tıp Fakültesi Nefroloji bölümüne gidip gelmekle geçti yıllarım.

Gün geldi çattı. Diyalize giren kardeşlerimi, bacılarımı anaları, babaları görüyordum.Haftada 3-4 kez diyalize giriyorlardı.

Doktorum ;
-Vericin var mı? Bana verici bul getir, dediğinde, ya bir sona gelmiştim ya da yeni bir yaşamın başlangıcına.
-Diyalize girmeden sana böbrek nakli yapmamız gerekiyor,dedi.

Eşimin sayesinde ben, yeni bir yaşamı tercih ettim. İnsanlar organ bekliyorlardı, bir umutla.
-Mümkünse aileden biri olsun dediler. Çünkü, canlıdan organ nakli daha uygun oluyormuş bünyeye.
İşte o anda canımdan çok sevdiğim, bana ikinci hayatımı yaşatacak olan eşim gönüllü oldu. 2006'nın Ağustos ayında 45 gün süresince testlere tabi tutulduk fakültede. Sonuçlar olumlu çıktı.

Gün geldi çattı. 14 Aralık 2006 sabahı önce eşimi aldılar ameliyata,öğle üzeride beni. Gözümü açtığımda odadaydım. Her yanımda makineler,vücudumda iğneler vb...

Eşim yan odada yatıyordu. Beni ziyarete geldiğinde çok merak ediyordu, böbreğim süzme yapıyor mu diye. Hemşire;
-Artık o senin böbreğin değil,dedi. O kadar sevinmişti ki, acısını bile hissetmiyordu. 3-4 günde taburcu olduk. Evimiz sevenlerimizle doldu, taştı. Hepsine sonsuz teşekkürler .Eşime de na kadar teşekkür etsem azdır. Bu anlatılamaz bir duygudur,inanın. Ayrıca doktorlarıma, hemşirelerim hasta bakıcılarıma ayrı ayrı sonsuz teşekkürler
ediyorum.
İşte dostlarım, kardeşlerim benim yaşama dönüşüm böyle. Ama o kadar üzülüyorum ki bilemezsiniz. Halen organ nakline günah diyenler var ülkemizde. Halen beyin ölümü gerçekleşen insanlarımız bile, onların yakınları bile organlarını bağışlamıyorlar bu ülkede.
Ben, eşimle birlikte 1985 yılında bağışlamıştım organlarımı,eşimle birlikte.Bakın,nereden nereye geldik.

Kendi öz evladına böbrek vermeyen babalar,analar gördüm ben o fakültede yatarken. Aklım almıyor bir türlü.

Sizlere sesleniyorum,bütün insanlara sesleniyorum. 12-13 Mart günleri "Dünya Böbrek Günü" olarak geçiyor.
Gelin siz siz olun organ bağışında bulunun. 30-40 bin kişi diyalizlerde uğraşıyor. Sağlık verin ,yaşam verin onlara.Bizleri örnek alın. Kurtaralım o insanlarımızı beraberce.

Yetkililer,sizlere sesleniyorum. Diyanet İşleri Başkanlığıyla beraber ortak bir çalışma yürütün. Meclisten yasa çıkartın.

Kurtulsun ızdırap çeken insanlarımız, kardeşlerimiz,gençlerimiz, yavrularımız.
Hepinize, herkese sağlıklı, huzur ve mutluluk dolu günler ve yıllar dileyerek benim sesime kulak vereceğinize, böbreğinizi koruyacağınıza inanıyorum.

"UNUTMAYIN ORGAN BAĞIŞI HAYAT KURTARIR"

"Siz de organ bağışında bulunun"

Bu yazı 2,700 defa okundu.

yorum ekle

dosdoğru / 19 Ağustos 2010 13:52

tavsiye
yazınız duygusal bir yazı olmuş. görüldüğü gibi hayatın garantisi yok sen ben ve herkes bu dünyada hayattan çok ölüme yakın onun için kimsenin kalbini kırmamak lazım öğretmenler günü ile ilgili yazınız yorumlardanda anlaşılacağı üzere insanları incitmiş.siz matematik bilirsiniz hesabı iyi yapmak lazım.bir gün mutlaka karşınıza çıkar
fatih kazan / 21 Mayıs 2010 20:19

hocam merhaba beni hatırlarsınız hala sizi ziyarete gelemedim hakkariye gidip geldim ama şurdan sinopa gelip sizin ellerinizden öpemedim.saygılarımı sunar ellerinizden öperim ögrenciniz fatih kazan
vatandaş / 3 Mayıs 2010 22:00

TUT ELMİ YAŞAM......
Yazınızı bugün okuma fırsatım oldu öncelikle geçmiş olsun dileklerimi sunar vefalı eşinizi ktlarım....
Organ bağışı ülkemizde malesef çok düşük oranlarda.Bunun sebebi bana göre halkın bu konuda yeterli bilgi sahibi olmaması bilinçlendirilmemesi hatta sizinde belirttiğiniz gibi GÜNAH denerek insanlar üzerinde psikolojik bi tabu olşturulması..bu konuda sivil toplum örgütleri ve sağlık bakanlığı dönem dönem çalışmalar yapıyor...bu kampanyaların sıklaştırılması yazılı ve görsel basında sık sık gündeme getirilmesi gerekir...Sağlık bir insanın en değerli hazinesidir.Fakat şu kaçınılmaz bir gerçektirki ekolojik dengenin bozulduğu dünyamızda hasta olmak an meselesi .....Yani kimse bana bişey olmaz demesin.....karşımızdakine gelen sağlık sorunu bize gelmez diye bir garantimiz yok ...oda insan bizde......ve bu nedenle lütfen hiçbirzaman insan oldumuzu ve bize hayat veren sağlımızı kormamız gerektini unutmayalım koruyalımki birgün organımıza ihtiyaç duyan biri sağlığımızla can bulsun ....o canla tebessüm etsin çocuklarına sarılabilsin annelerine babalarına sarılabilsin doya doya koşabilsin ...tereddüt etmeden yiyebilsin ........Her insanın yaşama hakkı vardır bunu nutmayalım ve lütfen organlarımızı umtla bekleyen insanlardan esirgemeyelim......Bir kere geldiğimiz dünyada herkes mutl olsun diye....................
HASAN NEDİM TABAK / 26 Nisan 2010 15:18

SEVGİLİ SEDAT ABİM
HER NE KADAR GERZEDEN ÇOK UZAKLARDA OLMASAKDA HAYAT MÜCADELESİ İNSANLARI YAKINLARI ÇOK UZAK YAPABİLİYOR YAZIN İÇİN YORUMSUZ KALIYORUM ÇÜNKÜ SÖYLEYEBİLECEĞİM HERHANGİ BİR CÜMLEM YOK HERŞEY ORTADA ÇOK GEÇMİŞ OLSUN YENGEME DE TŞK EDERİM İKİNCİ HAYATINDA DA SENİ YALNIZ BIRAKMADIĞI TEKRAR TEKRAR GEÇMİŞ OLSUN SEVGİLER BİR DAHA O GÜNLERİ YAŞAMAMAK DİLEĞİYLE GÜZEL GÜNLER SİZİN OLSUN HOŞÇAKAL
erman / 21 Nisan 2010 19:15

''En güzeli faydalı olmaktır göçerken bile dünyadan''....ne güzel söylemişsin...Bu kadar güzel bir yazı hangi elin mahsülü diye sormadan edemiyor insan...hadi deşifre ol!
BİR-DOST / 19 Nisan 2010 23:49

KATILMAMAK MÜMKÜN MÜ?
"erman ışıdı / 16 Mart 2010 19:37"
Erman, sana katılmamak mümkünmü, Acıyı yaşayan bilir.Kayarken elinden can paren , bir taneciğin...farkına varıyor yine enhassas can sevdası ve sen varsan bende varım, diyor.Oyle değil mi....
Yaradılış gayesini anladığını görüyorum, Erman da... En güzeli faydalı olmaktır göçerken bile dünyadan.Bıraktığın parçanı bir emanet olarak bilirde hakk yolunda yürüse ne ala.Hesabı kolay olur,kişinin.Yok bilmezde kıymetini, dalarsa günaha ; katre katre sarar cehennem ateşi tüm benliğini ve emaneti emanet olarak koruyamamanın sıkıntısını çeker dünya ve ahirette.
Evet, anlamak lazımdır, feryadı. Duymak lazımdır o feryadı.
seval aydın / 9 Nisan 2010 20:09

öğretmenim yazınızı okudum.çok beyendim allah şifa versin bütünhastalara.
candan ozdemir / 5 Nisan 2010 12:48

SAYIN SEDAT HOCAM. gecte olsa gecmis olsun dileklerimi iletmek istiyorum yazinizi okudum ve cok duygulandim .insallah bu yaziniz kulaklarimiza bir ses olur
Necmettin ÇAKIR / 4 Nisan 2010 23:24

ELDEKİLERİN kIYMETİNİ bİLMEK
Organ bağışının değeri tartışılmaz bir değer, ne var ki ilçemizde adam kendi oğluna böbreğinin birini veremedi. O adam öldü. Baba yaşıyor. Allah daha çok ömür versin de, bu fedakarlığı göze alamayan babalar da var dünyada, öte yanda eşine gözünü kırpmadan böbreğini değil, yüreğini söküp verebilme cesaretini ve erdemini gösterebilen eşler de var. Ben diyorum ki bu ulvi davranıştan ders alalım, değerini hiç ama hiç unutmayalım. Yaşamak ve yaşatmak adına, sevgi adına saygılarımla, çoğu insanın yapamayacağını yapabilme adına, yüreklilik budur işte...
Hüseyin / 2 Nisan 2010 15:37

...
"Ölmeden önce göz ve böbrek gibi bir organını bağışlayan kimse, bu organlarının öldükten sonra bir hastaya takılmasıyla şüphesiz sevap kazanacaktır. Çünkü bu sayede başka bir insan sıhhate kavuşmuş, hayata dönmüştür. Ancak organ bağışlayan bu kimse bağışlamış olduğu ve sonra da nakledilmiş olan bu uzvunun ikinci bir şahısta gördüğü vazifeden dolayı mes’ul sayılmaz."
İslam dininin organ bağışına bakış açısı budur ama bazı dini kulaktan dolma bilgilerle yaşıyan insanlar hem kendilerine hem başkalarına hemde islama zarar vemektedirler..
“Kim bir kimseyi bir cana veya yeryüzünde bozgunculuğa karşılık olmadan öldürürse bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de bir insanı ölümden kurtarırsa bütün insanları ölümden kurtarmış gibi olur.” (Mâide Sûresi, 32)
Bu ayette zaten herşeyi açıkılıyor başka söze gerek yok..
zehra nil tekin döğel / 2 Nisan 2010 00:26

tesekkurler ogretmenım
Sizin hayatınızı yıne burada okumus ve cok duygulanmıstım.Evet 2-3 gunluk dunyada ınsanlar eşler bırbırlerını yerlerken nedensızce ,sızın yaptıgınız basarı bence.hayat vermek bu ımkanı saglamak ne kutsal bır oldu.Bende sızler gıbı cokk uzun yıllar once daha lısedeyke bagıslamıstım organlarımı.Insanlar bırakın organ bagıslamayı KAN vermeyı bıle bılmıyorlar.Halkın bılınclenmesı adına yazın devam edın bırılerı duyar ve bagısta bulunur mutlaka.Saglıkla kalın hoscakalın.
Zafer Gökgöz / 2 Nisan 2010 00:05

Geçmiş olsun
Sedat hocam çok geçmiş olsun.
samet sarıhan / 30 Mart 2010 15:48

hocam geç de olsa geçmiş olsun dileklerimi kabul etmenizi isterim. eşinizin yaptığı çok büyük erdemlik. Allah size ve eşinize sağlıklı ve mutlu bir yaşam nasip etsin....
denizci / 27 Mart 2010 17:30

Bu yazınızdan ötürü sizi ve eşinizi kutlarım.Okuyan herkese mesaj gitmiştir umarım.
Ümüt DURAK / 18 Mart 2010 15:41

GEÇTE OLSA GEÇMİŞ OLSUN
SEVGİLİ HOCAM BÖBREK NAKLİ YAPTIRDIĞINI YAZIYI OKUYUNCA ÖĞRENMİŞ OLDUM GECTE OLSA GEÇMİŞ OLSUN DİLEKLERİMİ KABUL ETMENİZİ İSTİRHAM EDİYORUM SİZE VE EŞİNİZE SAĞLIK VE SIHHAT DİLİYORUM RABBİMDEN
ayse mutaf / 17 Mart 2010 21:41

yazdiklarinizdan cok etkilendi hocam cok haklisiniz su
fani dünyada hic kimse kimsenin yardimina kosmuyo
kendi derdimiz basimizdan askin diyorlar ama bazi seylerin farkinda olmalilar bu duyarliligi biz yapsak bir baskasindan nasil bekleriz bugün baskasina yarin bize hastaligin bize gelmeyecegi garantisimi var ismihan hocam harika bir örnektir sizede cok gecmis olsun hocam
erman ışıdı / 16 Mart 2010 19:37

yorumsuz
'zaman' kavramının başlangıcından beri insan, sahip olduğu şeyleri paylaşmaktadır..parmaklarının arasından ne geçmişse hepsini...bunu, ' paylaştıkça çoğalır' ya da 'paylaşmazsan azalır' mantığıyla mı yaptığının pek de bir önemi yok...önemli olan, sahip olduğu 'şey' i,tamamen ya da kısmen kendi tekelinden çıkartmasıdır.Bunu da muhtemelen, paylaştığı şeye karşısındakinin daha çok ihtiyacı olduğunu düşündüğü için yapar.Fedakardır yani ademevladı..
Birde 'bağışlama' vardır ki asıl takdire şayan olan budur. 'Sahip olduğun 'şey' e herkesten çok senin ihtiyacın olduğun halde, başkası adına onun tüm haklarından vazgeçmek...
Organ bağışı da işte bunlardan biri...
Ama fesini, takkeni, seccadeni yanındakine vermeye benzemez bu.Bunlar sevaptır; paylaşmaktan gelir çünkü.Ama organ bağışı sevap DEĞİLDİR.Bu nadide fedakarlık kesinlikle sevap ötesi bir şey.
Dünya üzerinde paraya, aşka, sigara ya da alkole ihtiyaç duyan nekadar insan varsa, inanın yaşamak için, sizde fazla fazla olan organların birtanesine ihtiyacı olan insanlar onlardan çok da az değildirler.
- ama günah...
dediğinizi duyar gibiyim.
Asıl günah, sizden çok daha fazla ihtiyacı olduğunu bildiğiniz onlarca insanın sesine kulak vermemek..
Asıl günah, Rab'bın sizlere bahşettiği kafatasınız içindeki o yarım kiloluk et parçasını ve sahip olduğunuz en değerli varlığı-vicdanınızı kullanmamak..
Yeryüzünde hiç bir semavi din yoktur ki, organ bağışını meşru kılmasın...
Bundan sonra Kur'an' ı okurken lütfen zihnimizi açalım ve gözlüklerimizin kepenklerini kaldıralım...
metin karagülle / 13 Mart 2010 23:59

mutluluklar
sedat çok güzel bir konuya deyinmişin .çok duygulandım .eşinin yapmiş oldugu fedakarlık taktir edilecek bir olay.bundan sonrakı yasamınızda sana ve ismihana sağlıklı ve mutlu yıllar dilerim.m.karagülle